Movies Better Than Sex

clipped from www.pop-rock.gr Ο καθένας από εμάς είναι επιφυλακτικός με τις –τόσο της μόδας- επανσυνδέσεις συγκροτημάτων, ειδικά δε, όταν υπάρχει και νέο άλμπουμ στη μέση…ποτέ δεν ξέρεις τι να περιμένεις, μιας και οι λόγοι ενός reunion διαφέρουν τόσο, που οι πιθανότητες δυναμικής επιστροφής, είναι ίδιες με αυτές της πλήρους ξεπέτας. Ομοίως και εδώ το Hey-Ma των James, αμφιταλαντευόταν μεταξύ των δύο αυτών πιθανών εκδοχών. Ευτυχώς ακούγοντας το, ένα χαμόγελο σκάει στα χείλη γιατί οι James μοιάζουν να μην έφυγαν ποτέ. Η δουλειά αυτή πλημμυρίζει από φρεσκάδα και ενέργεια και η μπάντα που αγαπήθηκε όσο λίγες στην Βρετανία, βάζει όλο της το είναι στα νέα κομμάτια. Κλασσικές James μελωδίες με ουσιώδεις στίχους και δυνατές στιγμές, απαρτίζουν το Ηey Μa, που ‘φωνάζει’ από νεύρο και ενίοτε ‘τσακίζει’ με την αιχμηρή στιχουργική του άποψη. Οι James τα έχουν βάλει με πολλούς και πολλά και αυτό είναι εμφανές σε ολόκληρο το άλμπουμ, από το επίμαχο εξώφυλλο μέχρι την μουσική τους.  

Διάβασα ένα πολύ καλό post που μου έστειλε ένας φίλος μου από τον στρατό. Είναι εκπληκτικός ο τρόπος που γράφει ο blogger και θα ήθελα αφού σας στείλω κατευθείαν στο Vooda! να αναδημοσιεύσω το κείμενο και να προτείνω ανεπιφύλακτο διάλογο και μια επίσκεψη βέβαια στο εν λόγο Blog! Η πολιτική που ασκεί η ΝΔ έχει φέρει σίγουρα σε πολύ δύσκολη θέση τον κόσμο, κυρίως τους χαμηλόμισθους και τις πιο ευπαθείς κοινωνικές ομάδες! Χωρίς καμία υπερβολή αυτά που αναφέρονται στο post τα βλέπω καθημερινά, τα ακούω, τα ζώ! Το χιούμορ είναι πηγαίο και ελαφρύνει λίγο το βάρος των περιστάσεων..αλλά το πρόβλημα υπάρχει! Τι λέτε; "Καλημέρα! Σας παρουσιάζω αναλυτικά τους 10 λόγους που άλλαξαν τη ζωή μου τον τελευταίο χρόνο με αποτέλεσμα να έχω χεστεί στο χρήμα λόγω της πολύ καλής οικονομικής πολιτικής της Ν.Δ. που με ανάγκασε να εξοικονομήσω χρήματα. Το έκανε για μένα, για εσάς, για όλους!!! Οι 10 λόγοι: 1. Έκοψα το τσιγάρο (έκανα 2 πακέτα την ημέρα..) 2. Έκοψα το φαγητό απ' έξω (Goody's σε πακ...

Πέρσι τέτοια εποχή ή μάλλον λίγο πιο νωρίς στις αρχές του καλοκαιριού έζησα από κοντά την εμπειρία "Waterboys". Την εποχή που που έκαναν τα πρώτα βήματά τους οι U2, ο Van Morisson δεν είναι καθόλου τυχαίο το απάνθισμα και διάσπαρτο κλίμα ευφορίας στην μουσική. Οι waterboys δημιουργούν την δεκαετία του '80 ένα νέο κύμα στην Βρετανική σκήνη, έναν νέο ήχο που κινείται σε δύο βάσεις, το rock και το folk. Οι τύποι είναι Σκοτσέζοι και Ιρλανδοί οπότε αυτό που κάνει διαφορετική και ιδιαίτερη την παρουσία τους όπως και την αίσθηση που προσδίδουν στον ήχο τους, είναι η ποικιλία οργάνων... Όταν εννοούμε folk δεν εννοούμε μόνο παραδοσιακά Ιρλανδικά και Σκωτσέζικα όργανα αλλά εννοούμε και το ....μπουζούκι! Φλογέρες, ιρλανδικά φλάουτα, σφυρίκτες, ταμπούρλα, Ηλεκτρικές κιθάρες, ακουστικές, κιθαρόνια, τύμπανα όλα τα κρουστά, μπάσα, πιάνο, πλήκτρα, τρομπέτες, σαξόφωνα, φυσαρμόνικες, βιολιά, φωνητικά! Μια πανδαισία ήχων! Ο Mike Scott όπως έχετε αντιληφθεί σαν θεός Πάνας τραγουδά για την ...

Δεν υπάρχουν διαστάσεις στην μουσική και όρια..δεν εξαντλείται η έμπνευση, όσο ζει κάποιος ακούει και γεύεται νότες, διαφορετικές νότες...είναι σαν να γνωρίζεις ανθρώπους, διαφορετικούς και μοναδικούς...έτσι είναι το τραγούδι, κάτι που πορεύεται μόνο στον χρόνο. Για την Anastacia ενώ μου άρεσε η βραχνάδα της φωνής της δεν θα έλεγα ποτέ κάτι παραπάνω από τα εξής:..rythm & blues με ποπ χαρακτήρα, ωραία γυναίκα με ύφος κάτι παραπάνω από ώριμου Θηλυκού με κεφαλαίο θ .. καταλαβαίνετε περισσότερα οι άντρες (#$@#$&*#%).. Δεν έμαθα όμως ποτέ από ενδιαφέρον περισσότερα γι αυτήν, τυχαία όμως αντιλήφθηκα ότι αυτά τα χρόνια που τραγουδάει έχει μια πολύ μεγάλη περιπέτεια υγείας...καταλαβαίνετε ποια αρρώστια εννοώ, η κοπέλα εδώ και χρόνια ζει με την ασθένεια και δείχνει δυνατή, θέλει να είναι δυνατή και να ζει τις στιγμές της ζωής ως μοναδικές… Where do i belong Life doesn't promise a bed of roses Or white knights Fields of emotions I'm trapped in darkness Why me Save me To win this ...

Δεν μπορώ να ξεχάσω το She Is Lost Control...δεν μπορώ να θυμάμαι την ματιά του Ian Kertis τραγουδώντας τους στίχους του στο Love will tear as apart. Μερικά πράγματα δεν ξεχνιούνται απλά φυλάγονται..δεν λέγονται αλλά εννοούνται, δεν ακούγονται αλλά βουήζουν μέσα μας. Το Shadowplay το άκουσα πριν 2 χρόνια και από τον Πίτερ Χουκ των New Order και ανατρίχιασα για την αίσθηση και το ύφος του...αυτός ο τύπος - Ο Πιτερ Χουκ - είναι υπεύθυνος για το πιο εμπορικό 12ιντσο στην ιστορία της μουσικής το Blue Monday... Προχθές όμως άκουσα το ίδιο κομμάτι - σαν Joy Division cover - από τους Killers. Ο Brandon Flower έδωσε την δική του εκδοχή και με ενθουσίασε.. Shadowplay To the centre of the city where all roads meet, waiting for you To the depths of the ocean where all hopes sank, searching for you Moving through the silence without motion, waiting for you In a room with a window in the corner I found truth In the shadowplay acting out your own death, knowing no more As the assassins all grouped ...

Γυρίζοντας προς το σπίτι μετά από μια μεσημεριανή/απογευματινή βόλτα..ο καιρός ή ίσως και η διάθεση μου ήθελαν να με ταξιδέψουν λίγο πιο μακριά και σίγουρα ΟΧΙ σπίτι, γι αυτή την διάθεση αφορμές υπάρχουν πολλές, σύνθετες ή ακόμη και πιο πολυσύνθετες! Ποιά όμως είναι τα αίτια; Εδώ είναι όλη ουσία...ένας ήχος ίσως, μπορεί να σε παρασύρει κάποιου πιo μακρυά; Όχι πάντα, δεν μπορεί να σε παρασύρουν οι ήχοι εκτός εάν έχουν ριζώσει κάπου βαθιά στο ασυνειδήτό σου..και όταν ο αέρας και οι εικόνες γύρω σου τους ενεργοποιούν, τότε είναι αδύνατο να μην ταξιδέψεις μαζί τους στον προορισμό που μόνο εσύ και ο μουσικός που τους γέννησε γνωρίζεις, κανείς άλλος δεν μπορεί να αντιληφθεί, δεν μπορεί να ξέρει... Το "λάθος "το έκανα πριν βγω στην εθνική...ψάχνοντας να βρω μια συλλογή mp3! Τη συλλογή δεν την βρήκα...αλλά έπεσε στα χέρια μου ένα παλαιό cd, μου το είχε γράψει ένας φίλος πριν πολλά χρόνια. Η αγωνία μου κορυφώνεται την ώρα που το τοποθετώ στον player και περιμένω να ακούσω το πρώτο τρα...

Στις διαχωριστικές γραμμές της Κύπρου χαράκτηκαν βαθιά μέσα μας ιστορίες αξέχαστες, εικόνες ντροπής και πόνου που κανένας δεν έχει ξεχάσει...Tάσος Iσαάκ και Σολωμός Σολωμού και άλλες πολλές ιστορίες με πρωταγωνιστές ανθρώπους του παρακράτους που δεν άφησαν να ζήσουν ειρηνικά οι δύο λαοί.. Στο Δουβλίνο επίσης με "πολιτικό" διαχωρισμό ομόδοξων εναντίων ετερόδοξων..στιγερά σύγχρονα εγκλήματα που διαπράτονται καθημερινά υπό την σκέπη της Ε.Ε..καθημερινές δολοφονίες και μπαράζ τρέλας που θυμίζουν την Ματωμένη Κυριακή του Γενάρη του 1972.. Όλα αυτά πρέπει να μας διδάξουν ότι δεν έχει σημασία τελικά εάν είσαι Καθολικός ή Προτεστάντης, Άραβας ή Εβραίος ή ότι άλλο...ο κόσμος απλά υποφέρει, βασανίζεται σε φυλακές για πολιτικά "εγκλήματα"..βασανίζεται για μια επιθυμία ΜΟΝΑΔΙΚΗ την Ελευθερία..χωρίς κανείς να κάνει ένα βήμα συναίνεσης, συνεννόησης..να μπουν κάποια βασικά πράγματα στο "τραπέζι"...το μίσος πλαγιοκτυπά συνεχώς την αγάπη, που αφήνει ανήμπορη την αλήθεια α...