Amy Winehouse Athens | Ejekt 2011 Love is a losing game ( αδημοσίευτο κείμενο )

Μήνες κρατώ το παρακάτω κείμενο στα "εκκρεμεί προς δημοσίευση" ...

Το κάνω post τώρα, ατόφιο..


Μετά την ματαίωση της εμφάνισής της στο Eject 2011 ξενέρωσα, ίσως απογοητεύτηκα..Αλλά επίσης -αν και ακούγεται παράδοξο -  αισθάνθηκα λύπη και βάρος για την ταλαιπωρία της...

"Δεν ξέρω εάν είναι το Ejekt Festival που υποσυνείδητα έφερε στο μυαλό μου την Amy Winehouse ή  κάποια από τα τραγούδια της που μου είχαν γίνει εμμονές..γερά κολλήματα για κάποια  περίοδο.


Η τύπισα για μένα είναι κάτι σαν τον Mic Jagger , την θαυμάζω αν και αμφιλεγόμενη φιγούρα των media, των gossip περιοδικών, των blogs για την R&B και soul μουσική.


Είναι αμφιλεγόμενη όχι τόσο για την χρήση ναρκωτικών με συνέπεια τις αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία της, αλλά ίσως για την στάση της απέναντι σε ζητήματα όπως τη μετανάστευση. Η αρνητική της στάση απέναντι σε μαύρους, Πακιστανούς, ομοφυλόφιλους κ.λπ και όλα αυτά σε μια μακρά περίοδο μεταξύ δικαστηριών και κλινικών σίγουρα δημιουργούν ανάμικτα συναισθήματα για την Amy.

Πώς μπορεί μια τραγουδίστρια της jazz / soul να  διακατέχεται από αισθήματα ρατσισμού ενώ έχει ερμηνεύσει τραγούδια του Marvin Gaye ( "I Heard It Through the Grapevine" με τον  Paul Weller στο  Jools Holland's Annual Hootenanny ) ακόμα δεν το έχω καταλάβει...αλλά  ίσως αρχίζει να γίνεται ξεκάθαρο ότι η εικόνα των celebrities είναι κάτι σκηνοθετημένο και ίσως αρκετό έξω από την ψυχοσύνθεσή τους..


Star system, μουσική βιομηχανία, shows, τηλεθέαση, σπόνσορες και χάρτινο lifestyle...εικόνες που φτιάχνονται και ξεθωριάζουν γρήγορα, ένα fast food της τέχνης...


Αυτή την περίοδο όμως η Amy διαθέτει γοητεία που σαγηνεύει, διεγείρει ακόμα και τους πιο αποστασιοποιημένους από την "μαύρη" μουσική, φωνή που διακρίνεται στην "δήθεν" εποχή της,  εποχή που επικρατούν τα reality show έναντι της πηγαίας έκφρασης, οι μέτριοι έναντι των ταλέντων και η σκοπιμότητα έναντι της αυθόρμητης έκφρασης..


Μετά το "Back to black", άλμπουμ του 2006, η Amy κερδίζει όλα τα βραβεία ( grammy, ερμής, καλύτερης βρετανής καλλιτέχνιδας, καλύτερου άλμπουμ κ.λπ ) ενώ το άλμπουμ της συνκαταλέγεται στα τρία πρώτα σε πωλήσεις για την δεκαετία 2000 - 2010.


Πέραν της μουσικής της, η Amy Winehouse ζει έντονα συναισθήματα και πάθοι, η σχέση της με τον Blake Fielder-Civil, ο γάμος , η βία λόγω του αλκοόλ, ο έρωτας με όλες τις εξάρσεις...Νομικά πρόβληματα για την ίδια αλλά και τον Blake ο οποίος εκτίει ποινές στην φυλακή και βέβαια αποσυνδέσεις και επανασυνδέσεις σε όλη την διάρκεια της σχέσης τους...


Τα αμέτρητα περιστατικά βίας, οι συλλήψεις του ζευγαριού με μαριχουάνα, οι διατροφικές διαταραχές, η "μανιοκατάθλιψη" απασχολούν μονίμως τα βρετανικά tabloids και γενικότερα τον Κίτρινο Τύπο..


Είναι όμως μόνο αυτά η Amy Winehouse;


Εγώ θα αναφέρω απλά το "Frank" το " Back to black" και το "Q: Soul Bossa Nostra" που περιέχει το σινγκλ "It's My Party της Lesley Gore"...


Η κυρία που με το  "Rehab"  ζωγραφίζει τα βάθυ της προσωπικότητάς της και με το "love is a losing game" αναγνωρίζεται σαν μια  σημαντική εκπρόσωπο σύγχρονης ποίησης και έκφρασης από το Cambridge..


Η αμφιλεγόμενη Amy, η περίεργη τύπισα, με κάνει και ξεχνώ όλα τα άλλα, με συναρπάζει και με κάνει να εμπιστεύομαι αυτό το δεκατετράχρονο κοριτσάκι που γρατζουνούσε την κιθάρα παίζοντας μπλούζ και μαύρη μουσική....


 Αυτό έχει τελικά νόημα για μένα γιατί στο στήθος της έχει χαραγμένο ένα όνομα...και το Back to Black είναι ένα κομμάτι από εκεί.."

By Giannis Kintzios