Eric Burdon - I used to be an Animal...

Καμιά φορά  ενώ οδηγώ σκανάρω στο ράδιο διάφορους σταθμούς για να πιάσω τον παλμό της ώρας, της στιγμής και  συνήθως θα καταλήξω στις μεσαίες συχνότητες των fm, στις πιο θερμές  ζώνες ή σε κάτι πιοευχάριστο όπως ethnic ή R 'n' B..

Σήμερα όμως η συχνότητα έμεινε σε κάτι πιο δυναμικό...λίγο τα κρουστά, o δυναμισμός των riffs, το ηλεκτρικό funk..μετά από λίγο οι κραυγές που δεν έχουν να κρύψουν τίποτα από το απλό ακατέργαστο, αυθόρμητο και χειμαρρώδες πνεύμα του Έρικ Μπάρντον...Ναι ο Έρικ Μπάρντον! Tobacco Road  το τραγούδι,  ζωντανή εκτέλεση με τους War!

Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς, όποιος άκουσε τον Έρικ Μπάρντον ένιωσε  ανάμεικτα συναισθήματα για τις επιλογές και τις ερμηνείες του, έμεινε εκεί  όμως για να τον ακούει, να τον κριτικάρει, να γοητεύεται και να νιώθει τον ηλεκτρισμό του στίχου να περνάει σαν ρεύμα από μέσα του...να
τον τριπάει!

Κάπως έτσι δηλαδή :



We gotta get out of this place....από το Γύθειο στον Έβρο, από την Σάμο στη Μυτιλήνη... εάν και είχε γραφτεί πριν το 65' , τριάντα χρόνια μετά θα γίνει σύνθημα μα ακόμα και σήμερα θα διεγείρει κάποιους που νιώθουν ακόμα νέοι ή δεν συμβιβάζονται με ότι γκρίζο συμβαίνει γύρω τους!

          ιn this dirty old part of the city 
        Where the sun refused to shine 
        People tell me, there ain't no use in tryin'

Με την ηλεκτρική διασκευή του " The house of the rising Sun " οι Animals με τον Eric συναρπάζουν τον Dylan- που το είχε ερμηνεύει λίγα χρόνια νωρίτερα, όπως και τόσοι άλλοι άλλωστε - και απογειώνονται στα charts μένοντας εκεί για πάντα..

Το Its my Life που αγαπήθηκε ιδιαίτερα από τον Springsteen, το Don't let me be misunderstood που γράφτηκε για την Nina Simone και ηχογραφήθηκε από τους Animals ένα χρόνο αργότερα..

Το See see rider παραδοσιακό blues που με την εκρηκτική ερμηνεία του Eric Burdon θα το αγαπάμε πάντα,  θα το ψιθυρίζουμε καθημερινά...

Είναι πολλές οι καλές στιγμές και τα τραγούδια, πολλές οι μνήμες και οι συνδέσεις των τραγουδιών με την ζωή μας και θα έχουν συνέχεια..σε νέες εμπειρίες, δεν μπορεί θα βρουν τρόπο να εκφραστούν!

Συμπληρώνω επίσης το  woman of the rings, το don't bring me down, το i m crying..είναι μελωδίες που θα μας ακολουθούν όπως τα χρόνια της συνεργασίας του Eric με τους War..

Είναι δύσκολο να συναντήσει κάποιος σε μια ροκ μπάντα στοιχεία που συνδυάζουν το rhythm 'nd blues με το funk ,τους ατελείωτους αυτοσχεδιασμούς με τα blues του Memphis,  το σύγχρονο ροκ με την
ψυχεδέλεια, την soul με την "μαύρη" R'n'B μουσική!

Από το πρώτο album, το "Animals" έως το "love is" του 68 το συγκρότημα με ξέφρενο ρυθμό διασκεύαζε και συνεργαζόταν με τους πάντες όπως  τους beatles, τους the who, τον Hendrix, τους Cream, τους  Bee Gees, την Tina Turner και τόσους άλλους !

Καλές και μέτριες στιγμές μα πάντα τον κόσμο να είναι εκεί να παρακολουθεί, να κρίνει, να συμμετέχει, να διαμαρτύρεται , να ενθουσιάζεται! Eίναι πραγματική η επαφή του κόσμου
και γι αυτό είναι μη προβλέψιμη...δεν έχει νόρμα και όρια.

Η εποχή των War αποτελεί μια αναγέννηση στη κατεύθυνση του Burdon μια που είχε ηγετική θέση στους  άγνωστους μαύρους ταλαντούχους μουσικούς.Υπήρχε διάθεση, έμπνευση και βέβαια όλα τα ερεθίσματα που κάνουν μια μπάντα να πηγαίνει μπρος σύμφωνα με την ταυτότητα και τις ανησυχίες της...και είχαν πολλές ανησυχίες.

Συναυλίες με τον Hendrix, festivals, πολλά live και αστείρευτη έμπνευση θα μας αφήσουν παρακαταθήκη υπέροχα album όπως το Eric Burdon Declares War με το Spill the Wine να μένει για πάντα , το black Man's Burdon που για μένα ίσως είναι το πιο αυθόρμητο και πιο αισθαντικό του album με τραγούδια όπως τα Nights in white Satin, Paint it Black, Bare back ride!

Ακολουθούν 2 ακόμη album με τους War και έπεται το πρώτο reunion με το Rings on Fire και το When i was Young , αργότερα το 1984 έχουμε και μια ακόμη επανασύνδεση με πιο ηλεκτρικό rock &
rhythm 'n blues ήχο ! Το The night μας απογειώνει και ανοίγει στο hard rock νέους δρόμους...



Η σόλο καριέρα του Έρικ Μπάρντον προσωπικά με άγγιξε ακόμα περισσότερο..ιδιαίτερα στην εφηβεία, εποχή που βγήκε το "i used to be an animal " , έφηβος και συνειδητοποιημένος ότι θα ασχοληθώ με την μουσική το album αυτό θα παίζει καθημερινά, άσχετα την αρνητική κριτική από τους "καναπεδάτους" άνεργους κριτικούς από τα μεγάλα τότε μουσικά περιοδικά...

Όταν θέλεις να κλείσεις ένα μονόστηλο δεν προλαβαίνεις να απολαύσεις τέτοιου είδους album...εδώ πρέπει να μείνεις μέρες ακούγοντας το Going Back To Memphis ή το I Will Be With You Again..πρέπει να έχεις αισθανθεί ίσως κάτι πιο δυνατό σε συναισθηματικό επίπεδο για να μπεις στο όλο πνεύμα του album...αλλιώς; Θα χάσεις πολλά λόγω επιφανειακής επαφής με τα πράγματα..

Στην ζωή όπως και στην τέχνη αξία έχουν πράγματα που δεν είναι ορατά αλλά διεγείρουν τις αισθήσεις και το πνεύμα, όπως τα αρώματα, θα μπορούσαν να ξυπνήσουν όλες οι επιθυμίες χωρίς καν να έχουμε υλική επαφή η  προσωπική επαφή με κάποια..η δυνατότητα να δημιουργείς αισθήσεις και
ευφορία με αντικείμενα, σύμβολα, την αύρα και το σώμα σου λέγεται τέχνη..

Τον Eric Burdon μπορεί κάποιος να τον πει εκκεντρικό, εγωιστή ,όσον αφορά τις μουσικές του απόψεις και την "έμμεση" επιβολής τους, το πάθος όμως και η εργατικότητα, που σημαίνει έρωτας κατά βάση, δημιούργησαν αριστουργήματα που θα μείνουν μέσα μας άφθαρτα..αυτή είναι η μουσική, η μουσική του Burdon και των Animals.

Πολλοί έλεγαν διάφορα για την έλξη του για τις γυναίκες και το αλκοόλ, επίσης μέλη των Beatles τον φώναζαν eggs διότι συνήθιζε να περιλούζει με αυγά τις ερωμένες του..έχουν γραφτεί αρκετά για την έντονη ζωή του..τη δικαστική του διαμάχη με τον Alan Price , το άλλο ιδρυτικό μέλος των Animals, για την χρήση του ονόματος " Animals", αυτό όμως που μένει είναι όοο,τι μας εκφράζει και μας κάνει να νιώθουμε  έντονα αισθήματα λόγω των ιδιαίτερων ακουσμάτων, λόγω της φωνής ενός αυθεντικού ρόκερ που εκτός από αγαπημένο παιδί του Newcastle έμελλε να ταυτιστεί με το πνεύμα του ατίθασου Απόλλωνα..που διεκδικεί τον έρωτα σε μία άδεια πόλη του ανατέλλοντος ήλιου...

From day one to the risin' sun
I'll do it all again
I used to be an animal
But I'm all right now....
By Giannis Kintzios